'De Laatste Draak', eerste publicatie in Ator Mondis 3 van oktober 1991

In de tijd dat ik De Laatste Draak schreef, was ik vrij actief bezig met Role-Playing. Voornamelijk dungeons and dragons en aanverwanten. In tabletop Role-Playing speel je toch wel redelijk vaak de cliché scenario's. 'Drie huurlingen komen in een kroeg. En dan gebeurt er van alles.'

Via een van mijn vrienden kwam ik destijds in aanraking met het Nederlandse genre-wereldje en een van die contacten (Peter Kaptein van Ator Mondis) vroeg me om een verhaal. Dat leek me wel wat, dus ik schreef een verhaal met duidelijke role-play elementen, maar ik probeerde daarbij wat overduidelijke cliché's anders op te schrijven.

Op dat moment had ik ook totaal niet in mijn hoofd dat ik dit verhaal als basis voor een latere roman zou laten dienen. Wel speelde ik met de verschillende mogelijkheden en bedacht ik iets over de wereld waarin het verhaal zich afspeelde. Ik hou van mooie beschrijvingen die de omgeving voor me tot leven brengen.

Hoewel het in het verhaal zelf niet verteld werd, was mijn uitgangspunt dat de Laatste Draak op het eind het loodje zou leggen. Ik hou niet zo van die oppermachtige, aanwezige figuren in verhalen. Dat destabiliseert alles dat je probeert op te bouwen. Maar het einde werkte beter dan verwacht, dus ik liet in het midden wat er nu feitelijk gebeurde. Wat er daadwerkelijk gebeurde vertelde ik later in een vervolgverhaal. Beide verhalen zijn opgenomen in de roman 'De Falende God' als separate hoofdstukken.

Na eerste verschijning in Ator Mondis 3 van oktober 1991, bracht ik in 2011 een licht verbeterde versie uit onder het Verschijnsel ebook label, als gratis verhaal om mensen alsnog met De Laatste Draak kennis te laten maken.

 


'Uitzicht op Diluvipolis,' eerste publicatie in Tweede Ragnarok, 1995

De inspiratie voor de titel van het verhaal kwam van Mike Resnick's 'Seven Views of Olduvai Gorge', een verhaal dat destijds diepe indruk op me maakte. Het liet me ook zien dat Mike Resnick veel research deed om zijn verhalen diepgang en betekenis te geven.

Daarnaast had ik recentelijk een artikel in de Kijk gelezen over het Europa van de ijstijd en de drooggevallen Noordzeebodem en natuurlijk de 'zondvloed' die zich daarna voltrok en die waarschijnlijk de bron is van onze oudste overleveringen over een grote vloed die alles verzwolg (bijbel, veda's, plato, gilgamesh etc.)

Het was de eerste keer dat ik bij een vriend van me te rade ging om te praten over de diepere lagen die ik in een verhaal wilde verwerken. Resultaat was een avondje filosoferen onder genot van een paar goeie koppen thee over een toekomstige wereld, een nieuwe ijstijd en mijn visie daarop. Mijn vriend stelde daarop gerichte vragen om me aan het denken te krijgen (hij is daarin een meester.)

Het verhaal dat hieruit ontstond was gesitueerd in een donkere, duistere wereld waarin de mensheid grote geopolitieke aardverschuivingen had meegemaakt, maar wel de technologie van vorige generaties had gehandhaafd en zelfs verbeterd. De wereld die ik beschreef was enerzijds een extrapolatie naar de toekomst, anderzijds een zoektocht naar de verhoudingen tussen de hoofdpersonen en de tussenkomst van hogere machten. Die gegevens op zich maakten al dat het verhaal een eigen geschiedenis kreeg en de omgeving en de hoofdpersonen een plek in die geschiedenis hadden. Omdat ik een groeiend corporatisme voorzag, gelijk Gibson in zijn cyberpunk romans, werden die grote corporaties een macht op de achtergrond die een bepaalde, indirecte, invloed konden uitoefenen.

De hoofdpersoon moest geen held zijn. Vooral niet. Hij moest een eigenzinnige, asociale, nare psychopaat zijn. Maar wel perfect gekleed en gestyled. Eigenlijk was hij voor mij het symbool van het uiterlijk versus het innerlijk. Daarnaast was het introduceren van een dergelijke hoofdpersoon voor mij een oefening in het maken van keuzes voor mijn hoofdpersonen die ik zelf nooit zou maken. Ofwel, ik moest ervoor zorgen dat mijn hoofdpersoon zich consistent zou gedragen.

Een ander element dat door het hele verhaal terugkomt is de blik op de maatschappij die laat zien waartoe doorgeslagen, niet gereguleerde corporations kunnen leiden. De wereld wordt hard, individualistisch en de tegenstellingen tussen arm en rijk worden steeds groter. De grootste tegenstelling daarin binnen het verhaal is natuurlijk Bovenstad versus Benedenstad. Maar er zijn gelijkmakers, klein en groot, die af en toe in het verhaal terugkomen.

Omdat er ook wat occulte zaken in het verhaal terugkomen die verder niet worden uitgelegd, maar gewoon zíjn, is het duidelijk dat ook hier meer speelt dan op het eerste gezicht verteld wordt. Dit is de extra onderliggende laag onder het verhaal die de bestaande machten beïnvloedt en destabiliseert en zo voor een extra spanningsboog zorgt. Hieraan gerelateerd zijn enkele van de karakters die in het verhaal voorkomen en die mogelijkerwijs gelieerd zijn aan Bovenstad, Benedenstad of iets anders, maar altijd als eerste aan zichzelf.

Al met al was het schrijven van 'Uitzicht op Diluvipolis' een uitdaging op zich omdat ik in een beperkte hoeveelheid woorden veel achtergrond, maar ook veel verhaal moest vertellen. De reacties op het verhaal zijn dan ook zeer uiteenlopend. Van walging -de inhoud is soms niet aardig- tot jubelstemming van mensen die de reikwijdte van de wereld en de diepere lagen hebben waargenomen.


'Dubbelgangster', eerste publicatie in Derde Ragnarok, 1996

De eerste jaren dat ik schreef, was ik voornamelijk bezig te experimenteren met verschillende stijlen en verschillende soorten verhalen. Dubbelgangster was een van de eerste grote hardcore Science Fiction verhalen die ik schreef. Het universum dat ik ontwierp voor dit verhaal bevat inmiddels enkele verhalen die nog niet gepubliceerd zijn. (Een separaat verhaal, "Along for the ride", is onlangs geaccepteerd voor de anthologie "Visions Across 20 Light Years")


De focus van Dubbelgangster lag met name op het beschrijven van een consistente ruimte, met mogelijkheden om mensen binnen afzienbare termijnen van de ene kant van het universum naar de andere kant te slepen. There's no such thing as a free lunch, dus het gebruik van die methode brengt kosten met zich mee en die worden in Dubbelgangster ook beschreven. Een tweede gegeven dat ik wilde introduceren was de grootsheid van de ruimte en de vreemde en bijzondere dingen, maar ook de mega-schalen van zaken die we als kleine mensjes tegenkomen.


Het laatste element dat ik wilde invoeren was het gezichtspunt van meerdere hoofdpersonen binnen het verhaal. In de jaren ervoor waren mijn verhalen letterlijk van een enkele hoofdpersoon en zijn/haar point of view geevolueerd naar meerdere hoofdpersonen met meerdere points of view. Dat gaf de mogelijkeden complexere ideeen en plots te gebruiken, hoewel ik dat voor Dubbelgangster niet heb toegepast. Ik vond meerdere hoofdpersonen en points of view al moeilijk genoeg om op dat moment te schrijven.


Het plot was niet bijster origineel, feitelijk een 'first contact met gevolgen', maar omdat ik al een idee van een groter geheel had, was dit een van de verhalen die moest worden verteld.

Joomla templates by a4joomla